ఆదిత్య హృదయం
తతో యుద్ధపరిశ్రాంతం సమరే చింతయా స్థితమ్ |
రావణం చాగ్రతో దృష్ట్వా యుద్ధాయ సముపస్థితమ్ || 1 ||
దైవతైశ్చ సమాగమ్య ద్రష్టుమభ్యాగతో రణమ్ |
ఉపాగమ్యాబ్రవీద్రామమగస్త్యో భగవానృషిః || 2 ||
రామ రామ మహాబాహో శృణు గుహ్యం సనాతనమ్ |
యేన సర్వానరీన్ వత్స సమరే విజయిష్యసి || 3 ||
ఆదిత్యహృదయం పుణ్యం సర్వశత్రువినాశనమ్ |
జయావహం జపేన్నిత్యమక్షయ్యం పరమం శివమ్ || 4 ||
సర్వమంగళమాంగళ్యం సర్వపాపప్రణాశనమ్ |
చింతాశోకప్రశమనమాయుర్వర్ధనముత్తమమ్ || 5 ||
రశ్మిమంతం సముద్యంతం దేవాసురనమస్కృతమ్ |
పూజయస్వ వివస్వంతం భాస్కరం భువనేశ్వరమ్ || 6 ||
సర్వదేవాత్మకో హ్యేష తేజస్వీ రశ్మిభావనః |
ఏష దేవాసురగణాన్ లోకాన్ పాతి గభస్తిభిః || 7 ||
ఏష బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ శివః స్కందః ప్రజాపతిః |
మహేంద్రో ధనదః కాలో యమః సోమో హ్యపాం పతిః || 8 ||
పితరో వసవః సాధ్యా హ్యశ్వినౌ మరుతో మనుః |
వాయుర్వహ్నిః ప్రజాప్రాణ ఋతుకర్తా ప్రభాకరః || 9 ||
ఆదిత్యః సవితా సూర్యః ఖగః పూషా గభస్తిమాన్ |
సువర్ణసదృశో భానుర్హిరణ్యరేతా దివాకరః || 10 ||
హరిదశ్వః సహస్రార్చిః సప్తసప్తిర్మరీచిమాన్ |
తిమిరోన్మథనః శంభుస్త్వష్టా మార్తాండ అంశుమాన్ || 11 ||
హిరణ్యగర్భః శిశిరస్తపనో భాస్కరో రవిః |
అగ్నిగర్భోఽదితేః పుత్రః శంఖః శిశిరనాశనః || 12 ||
వ్యోమనాథస్తమోభేదీ ఋగ్యజుస్సామపారగః |
ఘనవృష్టిరపాం మిత్రో వింధ్యవీథీప్లవంగమః || 13 ||
ఆతపీ మండలీ మృత్యుః పింగళః సర్వతాపనః |
కవిర్విశ్వో మహాతేజా రక్తః సర్వభవోద్భవః || 14 ||
నక్షత్రగ్రహతారాణామధిపో విశ్వభావనః |
తేజసామపి తేజస్వీ ద్వాదశాత్మన్ నమోఽస్తు తే || 15 ||
నమః పూర్వాయ గిరయే పశ్చిమాయాద్రయే నమః |
జ్యోతిర్గణానాం పతయే దినాధిపతయే నమః || 16 ||
జయాయ జయభద్రాయ హర్యశ్వాయ నమో నమః |
నమో నమః సహస్రాంశో ఆదిత్యాయ నమో నమః || 17 ||
నమ ఉగ్రాయ వీరాయ సారంగాయ నమో నమః |
నమః పద్మప్రబోధాయ మార్తాండాయ నమో నమః || 18 ||
బ్రహ్మేశానాచ్యుతేశాయ సూర్యాయాదిత్యవర్చసే |
భాస్వతే సర్వభక్షాయ రౌద్రాయ వపుషే నమః || 19 ||
తమోఘ్నాయ హిమఘ్నాయ శత్రుఘ్నాయామితాత్మనే |
కృతఘ్నఘ్నాయ దేవాయ జ్యోతిషాం పతయే నమః || 20 ||
తప్తచామీకరాభాయ వహ్నయే విశ్వకర్మణే |
నమస్తమోఽభినిఘ్నాయ రుచయే లోకసాక్షిణే || 21 ||
నాశయత్యేష వై భూతం తదేవ సృజతి ప్రభుః |
పాయత్యేష తపత్యేష వర్షత్యేష గభస్తిభిః || 22 ||
ఏష సుప్తేషు జాగర్తి భూతేషు పరినిష్ఠితః |
ఏష ఏవాగ్నిహోత్రం చ ఫలం చైవాగ్నిహోత్రిణామ్ || 23 ||
వేదాశ్చ క్రతవశ్చైవ క్రతూనాం ఫలమేవ చ |
యాని కృత్యాని లోకేషు సర్వ ఏష రవిః ప్రభుః || 24 ||
ఫలశృతి (Phalastuthi):
ఏనమాపత్సు కృచ్ఛ్రేషు కాంతారేషు భయేషు చ |
కీర్తయన్ పురుషః కశ్చిన్నావసీదతి రాఘవ || 25 ||
పూజయస్వైనమేకాగ్రో దేవదేవం జగత్పతిమ్ |
ఏతత్ త్రిగుణితం జప్త్వా యుద్ధేషు విజయిష్యసి || 26 ||
అస్మిన్ క్షణే మహాబాహో రావణం త్వం వధిష్యసి |
ఏవముక్త్వా తదాగస్త్యో జగామ చ యథాగతమ్ || 27 ||
ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజా నష్టశోకోఽభవత్తదా |
ధారయామాస సుప్రీతో రాఘవః ప్రయతాత్మవాన్ || 28 ||
ఆదిత్యం ప్రేక్ష్య జప్త్వా తు పరం హర్షమవాప్తవాన్ |
త్రిరాచమ్య శుచిర్భూత్వా ధనురాదాయ వీర్యవాన్ || 29 ||
రావణం ప్రేక్ష్య హృష్టాత్మా యుద్ధాయ సముపాగమత్ |
సర్వయత్నేన మహతా వధే తస్య ధృతోఽభవత్ || 30 ||
అధ రవిరవదన్నిరీక్ష్య రామం ముదితమనాః పరమం ప్రహృష్యమాణః |
నిశిచరపతిసంక్షయం విదిత్వా సురగణమధ్యగతో వచస్త్వరేతి || 31 ||
అలుపెరగని పోరాటం… కళ్ల ముందు మృత్యువులాంటి శత్రువు… సాక్షాత్తు లోకారాధ్యుడైన ఆ శ్రీరామచంద్రుడే డీలాపడ్డ క్షణం అది! రావణుడి మాయాయుద్ధానికి, రాముడి ధర్మపోరాటానికి మధ్య గెలుపు ఎవరిదో తెలియని సందిగ్ధ సమయం. సరిగ్గా అప్పుడే… సమస్త లోకాలకు వెలుగునిచ్చే రహస్యం ఒకటి ఆవిష్కృతమైంది.
అదే… ‘ఆదిత్య హృదయం’!
ఒక్కసారి ఆలోచించండి… సాక్షాత్తు భగవంతుడి అవతారమైన రాముడికే శత్రువును జయించడానికి ఒక స్తోత్రం అవసరమైతే, సామాన్యులమైన మనకు ఇంకెంత అవసరం? మన జీవితంలో ఎదురయ్యే అనారోగ్యాలు, శత్రువులు, సమస్యలను పటాపంచలు చేయడానికి వాల్మీకి మహర్షి మనకందించిన అద్భుత వజ్రాయుధమే ఈ ఆదిత్య హృదయం.
యుద్ధరంగంలో రాముడు అలసిపోవడం చూసిన అగస్త్య మహాముని, దేవతలందరితో కలిసి అక్కడికి వచ్చారు. ‘రామా! ఈ రహస్యాన్ని విను. ఇది సనాతనమైనది, పరమ పవిత్రమైనది. దీనిని పఠించడం వల్ల యుద్ధంలో విజయం తథ్యం’ అని చెబుతూ ఆదిత్య హృదయాన్ని ఉపదేశించారు.
గమనించండి… ఇది కేవలం ఒక పూజా విధానం కాదు. ఇది ఒక యుద్ధ తంత్రం! ఇది ఒక జీవన ఔషధం! శత్రువులను నాశనం చేయాలన్నా, మనసులో భయాన్ని పోగొట్టాలన్నా, అంతులేని ఆయుష్షును పొందాలన్నా… సూర్యారాధనే శరణ్యం.
కనబడని దేవుళ్ళ కోసం వెతకడం ఎందుకు? ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే మన కళ్లెదుట నిలిచే ప్రత్యక్ష దైవం ఆ సూర్య నారాయణుడు ఉండగా! ఆయన కిరణం సోకితే చాలు… చీకటి పారిపోతుంది. ఆయన నామం తలచుకుంటే చాలు… పాపం పటాపంచలవుతుంది.
మరి అంతటి శక్తివంతమైన ఆదిత్య హృదయంలో ఏముంది? అందులోని భావాన్ని సామాన్యులకు కూడా అర్థమయ్యేలా ఒక్కసారి పరిశీలిద్దాం.
అందులో ఒక అద్భుతమైన శ్లోకం ఉంది… ‘రశ్మిమంతం సముద్యంతం దేవాసుర నమస్కృతం…’ అని. దీని అర్థం చాలా గొప్పది. ‘ఓ సూర్యదేవా! నువ్వు కిరణాలతో ప్రకాశించేవాడివి. దేవతలు, రాక్షసులు కూడా నీకు తలవంచి నమస్కరిస్తారు’ అని. అంటే… మంచివారైనా, చెడ్డవారైనా బ్రతకడానికి సూర్యుడి శక్తి కావాల్సిందే. ఆయన పక్షపాతం లేని దైవం.
మరొక చోట… ‘నాశయత్యేష వై భూతం తదేవ సృజతి ప్రభుః’ అని వస్తుంది. అంటే… ఈ సృష్టిని పుట్టించేది ఆయనే, పోషించేది ఆయనే, చివరలో తనలో కలుపుకునేది కూడా ఆయనే. వర్షం కురవాలన్నా, పంట పండాలన్నా, మనలో జీర్ణశక్తి పెరగాలన్నా ఆ భాస్కరుడి కరుణ ఉండాల్సిందే.
సరళంగా చెప్పాలంటే… ఆదిత్య హృదయం పఠించడం అంటే, ఆ విశ్వశక్తిని మన శరీరంలోకి, మనస్సులోకి ఆహ్వానించడమే. అది మనలో ఉన్న పిరికితనాన్ని కాల్చేసి, అంతులేని ధైర్యాన్ని నింపుతుంది.
మన పెద్దలు ఊరికే చెప్పలేదు… ‘ఆరోగ్యం భాస్కరాదిచ్ఛేత్’ అని. అంటే… సంపూర్ణ ఆరోగ్యం కావాలంటే సూర్యుడినే అడగాలి.
ఈ రోజుల్లో మనకు కావాల్సింది ఆస్తులు, అంతస్తులు కాదు… జబ్బులు లేని శరీరం, చింత లేని మనస్సు. ఆదిత్య హృదయం చదువుతూ, సూర్య నమస్కారాలు చేయడం వల్ల శరీరంలో ప్రతి అణువు ఉత్తేజితమవుతుంది. నరాల బలహీనత ఉన్నా, కంటి చూపు మందగించినా, గుండె ధైర్యం తగ్గినా… ఆదిత్యుడి ఆరాధనే ఏకైక మార్గం.
ఇది శాస్త్రీయంగా కూడా నిరూపితమైంది. సూర్యరశ్మి ద్వారా వచ్చే శక్తి, మన రోగనిరోధక శక్తిని పెంచుతుంది. అందుకే ఆదిత్య హృదయం కేవలం స్తోత్రం కాదు, అది మన ఆరోగ్యాన్ని కాపాడే కవచం!
ఆదిత్య హృదయాన్ని మూడుసార్లు పఠించిన వెంటనే, శ్రీరాముడిలో అలుపు మాయమైంది. అఖండమైన తేజస్సు వచ్చింది. రావణుడిని జయించాడు.
మీరు కూడా జీవితంలో గెలవాలనుకుంటున్నారా? అయితే రేపటి నుండే ఈ సాధన మొదలుపెట్టండి. పెద్దగా కష్టపడాల్సిన పనిలేదు… కేవలం ఉదయాన్నే స్నానం చేసి, ఆలేత సూర్యుడి వైపు చూస్తూ, నమస్కరించి ఆదిత్య హృదయం వినండి లేదా పఠించండి.
మీ ముఖంలో వచ్చే తేజస్సు, మీ పనుల్లో వచ్చే విజయం చూసి మీరే ఆశ్చర్యపోతారు. ఆ భాస్కరుడి కరుణ మీ అందరిపై ఉండాలని కోరుకుంటూ… శుభం.
